Hayatın İçinden Faşizan Nağmeler
İstanbul’da Anadolu Kavağı diye bir yer var, bilir misiniz bilmem. Ailemle gitmekten çok lezzet alırız. Onlar denize girer, ben kitap
Devamını okuİstanbul’da Anadolu Kavağı diye bir yer var, bilir misiniz bilmem. Ailemle gitmekten çok lezzet alırız. Onlar denize girer, ben kitap
Devamını okuBazı şehirler yürekte aşk gibidir. Kudüs, Endülüs, İsfahan, Şam, Bağdat, Kerkük, Beyrut… Buğulu camların arkasından izlediğim, hayalimi ürkütmeden kokusunu içime
Devamını okuHooy kara gözlüm hooy. Toprağın rengine benzedi diye gözlerin suç sende mi? Soluğun yaktıysa dudaklarını, Ellerin yarıldıysa çorak bir toprak
Devamını okuHer zaman nefret etmişimdir deri koltuklardan. Soğuk, ruhsuz; bana bağlanma diyen… Öğrendim ki benim hayat felsefem aidiyet kurmakmış. Tepemde bu
Devamını okuArkadaşıma geldim asansör bekliyorum. Altı, yedi yaşlarında küçük bir erkek çocuğu girdi dış kapıdan. Yüzünde güller açarak yanımda asansör beklemeye
Devamını oku“Ah benim kötü günlerim. Anneme şikâyet etmek istiyorum. Bana hayır dediler. Sen hala bir çocuksun kalbin kaldırmaz dediler. Anne ben
Devamını oku