Hoşgeldin sonbahar
Yaprak dökümü,
Sen gelmeden başlamış da
Biz hala gelişine alışmaya çalışıyoruz.
Hoşgeldin sonbahar,
Hoş geldin de
Bu kez gelmeden gönderdin hüznünü.
Önceleri de gelirdin,
Hüznün hırkandaydı.
Bereket vardı hüznünde.
Dizlerimizde yara izi bırakarak
Tası tarağı toplayıp giden yaz bile
Sıcağını yedirirdi.
Hoşgeldin sonbahar,
Eskiden de gelirdin.
Boyası kavlamış
Ahşap pencerede beklerdik seni.
Sınıf duvarında resmin vardı
Sessizce gelir geçerdin.
Ne eski sen varsın şimdi,
Ne damlarda serili salçaların rayihası.
Ne su birikintisi kaldı sokakta,
Ne yavru kurbağalar.
Hoşgeldin hüzün ayı,
Hüznüne hüzün kattın dünyanın.
Sen yaprakları dökerdin önceden,
Sararan yalnızca yeşilin tonlarıydı.
Şimdi yine geldin yaprak dökmeye heves etme,
Vicdanı dökülmüş dünyaya hoşgeldin.
Değişen sen değilsin sonbahar
Dönüşen zaman…
