Aynada Gördüm Seni


Aynada gördüm ilk seni, minik bir bebektin; hüzünlüydün, ağlamaklıydın. Annem hep yanımda olsun istedin ama hayat sen istedikçe o uzağa attı.

Aynada gördüm seni. Minik bir kız çocuğuydun, saçları bukle bukle; omuzları düşük. Yüreğinde bin korkular Kaf dağının ardından gelen…

Aynada gördüm seni. Güzel bir genç kız olmuşsun. Ama sanki dünyanın yükü üzerinde. Yüreğin ıssız bir çöl kadar sakin; kurban isteyen bir okyanus kadar dalgalı. Büyüyorsun kuzum farkında mısın?

Aynada gördüm seni. Her genç kızın sorduğu soruyu soruyordun: “Güzel miyim?”

Çünkü artık biliyorsun insanlar görünen güzelliğin peşinde akıl ve ruh güzelliğini ise sadece arayanlar bulur.

Aynada gördüm seni, üzerinde gelinlik vardı. Yaşıtların yuva kuruyor diye telaşlanmışsın belli. Gözlerinde hüzünlü bir pırıltı. “Hüzün ve mutluluk bir göze bu kadar mı yakışır” dedim. Ama bilirim başka yakışanlar da vardı. Sadece büyümemişsin; yüreğin de bir ummana dönüşmüş farkında mısın?

Aynada gördüm seni. Hakimin karşısında; omuzların çökmüş ama vakur bir şekilde “hata yapmışım” diyordun. Ne büyük erdemdir hatadan dönmek. Hamdın olgunlaşıyorsun kuzum farkında mısın?

Aynada gördüm seni. Bir köşede bağdaş kurmuş bebeğini emziriyordun. İsmin ne çok ekler almış yanına. Büyümüşsün kuzum. Eş olmuşsun bir erkeğe. Örtü olmuşsun, anne olmuşsun minicik bir kuzuya. Memelerin dolmuş taşmış; akça sütle, bal sütle, rahmet sütle.  Yavrunu emzirirken sakince gözlerini yumup açtığını gördüm. Tüm canlılar bilir ki bu hareket “sorun yok güvendesin” demektir. Büyüyorsun kuzum. Süleyman peygamber gibi öğrenmişsin tüm dilleri.

Acıdan kavrulurken uykuya daldığını gördüm bir gün. Gözlerinden düşen yaşı melekler tutmuştu. Yüreğini genişletmekten bahsettiler, sırtındaki yükü almaktan. “Büyüyor kuzum” dedim. Peygamberlerin yolundadır.

Bir gün aynada gördüm seni. Ne yalan söyleyeyim tanımadım önce. Ah o gözlerdeki bakış aynı yerli yerinde.

Hani şaha kalkmış bir ata bakışıyla dur emri veren. Sakın yanlış anlama sertçe değil şefkatlice. Öğrenmişsin aferin sana. Gün olur, günler olur; yaz olur, kışlar olur. Güneş adamı kavurur. Kar adamı dondurur. Yaşamayı öğrenmişsin kuzum. Eyüp yoludur bu. Aferin sana.

Yorum yap