Geçtiğimiz günlerde Zülfi Livaneli'nin bir kitabını okurken bir ifade dikkatimi çok çekti. Genç bir kadının katledilmesi üzerine: "İnsan, evladı doğduğunda...
yaşam
Gökyüzü üstümüzü bir şemsiye gibi kapatmış. Ara sıra yediklerimiz yetişsin diye cömert yağmurlarla suluyor bizi. Ebemkuşağını bir tavus kuşu gibi...
Hak etmeden kazandığımız yaşamın, yine belirleme şansımız olmadan verilen süre ile dünyanın herhangi bir yerinde bazen 2 metrekare bazen metrelerce...
İnsanın geleceğe yönelik bir amacı olması gerektiği, bir şeyler uğruna yaşamını inşa etmesi gerektiği bizlere okul hayatının başlangıcından itibaren anlatılıyor....
Bugün en yakın örnek olarak yaşadığımız Türkiye’ye baktığımızda özellikle seçim dönemlerinde herkesin ağzındaki sloganlara şahit oluyoruz. Bir taraf sırf karşısı...
Uzun yıllar yaşayabilme adına neler yapmıyoruz ki? Rivayet odur ki sultanın biri rüyasında biricik kızının bir yılan tarafından sokulup zehirlendiğini...